ทั้งสแดนด์และลีดเดอร์
แชมป์เป็นของเรา…
ตอนนั้นเวลาประมาณ เที่ยงคืนกว่าๆ ออกมานั่งข้างนอก…
แล้วก็นั่งคุยกันก็มี พี่หนึ่ง พี่เฟิร์น พี่แอม แล้วก็นายก
แล้ว สักพัก นายกของเราก็วิ่งมาหาแล้วบอกว่า “เอาบัตรสตาฟมาหน่อย”
แล้วก็ถามกลับไปว่า “เอาไปทำอะไร”
“จะเอาไปดูคะแนน”
แล้ว ผมก็กลับขึ้นไปบนสแตนด์ แล้วนายกของเราก็เดินขึ้นมาบนสแตนด์
ด้วยหน้าตากันยิ้มแย้ม แล้วผมก็ถามไปว่า เปนไงบ้าง(โดยการยกคิ้วขึ้นสองข้าง + ด้วยความอยากรู้อยากเห้น)
นายก ” 1 หรือว่า 2 แต่ว่ายังไม่เฟิร์ม ” (ตอบด้วยลมปาก) ผมตอบกลับด้วย ว่า”จริงเหรอ”?
นายก “ยักคิ้ว” แล้วบอกต่ออีกว่า “ยังไม่เฟิร์ม”
พลางเอานิ้วชี้มาที่ปากแล้วทำปากจู๋ แล้วบอกว่า อย่าเพิ่งบอกใคร….
แค่นั้นผมก็เริ่มดีใจแล้วหละครับ แล้วก็มาถึงเวลาที่เค้าเริ่มประกาศผู้ที่ได้รางวัลกัน
มาถึงรางวัลแรกก็เฮกันเลยครับ
รางวัลแรกคือ บริดจ์ ครับ ได้วจกเรา
บาส วอลเลย์(ร่วมวิทยาฯ) เทนนิส(ร่วม วิศวะ) ถ้วยกีฬารวม
แล้วก็มาถึง รางวัล ลีดเดอร์ ซึงเป็นรางวัลที่ ก็ใหญ่พอๆกับ สแตนด์
ตอนที่โฆษกกำลังจะพูด เราก็ลุ้นๆๆๆๆๆ…..
ซึ่งกว่าจะประกาศทำเอาหัวใจเกือบหยุดเต้น
คณะที่ได้ได้แก่ ได้แก่……… คณะ…… วิท….ทะยาการจัดการค้า…. (T_T ไม่เหนจะดีใจกับเราเลย….)
แล้วเสียงเฮจาก คณะก็ดังขึ้นด้วยความสะใจและดีใจ แล้วรางวัลที่เรารอคือรางวัลสแตนด์
แล้วโฆษก ก็เล่นมุกเดิมเลยครับกว่าจะประกาศ
แล้วพอโฆษกประกาศ คณะที่ได้ก็คือ คณะวิทยาการจัดการ ซึ่งยังไม่ทันสิ้นเสียง (T_T ไม่เหนจะดีใจกับเราเหมือนเดิม….)
คณะของเราก็เฮกันเรียบร้อยแล้ว ซึ่ง น้องๆบ้างคนก็ได้หลั่งน้ำตา แห่งความปลื้มปิติ เพราะว่า ด้วยความเหนือยของน้องๆ
ที่ต้องซ้อมกันเหนื่อย ซึ่งในบางครั้งก็ท้อ เหนือย ไม่อยากทำ แต่วันนี้ รางวัลนี้ น้องได้พิสูจน์แล้วว่า
น้องๆทำได้ ความเหนื่อยที่น้องๆได้ทำมา มันเห็นผลแล้ววันนี้ ซึ่งวินาทีที่น้องๆได้ ทำอะไรร่วมกัน ขอให้น้องๆจดจำเอาไว้
แล้วเอามาไว้เล่าเมื่อน้องกลับมาพบเพื่อนเก่า อย่าลืมนะครับ จดจำมันเอาไว้ วินาทีที่น้องปาดน้ำตาหยดนั้น คำพูดที่น้องๆ พูดคำแรกหลังจากได้รางวัล
ซึ่งความดีทั้งหมด ต้องยกให้น้องๆ ส่วนพี่ๆ ได้แต่ทำอุปกรณ์ประกอบเพื่อให้น้องๆเด่นขั้นมาเท่านั้น น้องๆนั้นแหละ คือส่วนเติมเติมของคะแนนทั้งหมด
ต่อๆ…
เมื่อประกาศคะแนนกันแล้ว เราก็มาบูมกับ เริ่มด้วย พี่บูมให้น้องสแตนด์ หลังจากนั้น น้องๆก็บูมให้พี่ๆ หลังจากนั้นก็พาไปน้องสนาม
พูดความในใจกันนิหน่อย ก็ทำเอาผม ซึ่งบ่อน้ำตาตื้นอยู่แล้ว ตาแดงไปเลย ^^ ซึ่งก็หลายๆคนที่ตาแดงกันไป (จำเอาไว้นะครับ ว่าเราเคยมีวันดีๆร่วมกัน) เหอะๆ ไอเจต มันไม่อยากพูดกับน้องๆเพราะว่า
พูดแล้วร้อง แต่แล้วก็บังคับให้มันมาพูด พอพูดจบ เหอะๆ น้องๆเห็นไหมว่ามัน
ไปหลบหลังเสา แล้วมันก็ร้องไห้ เข้าใจโว้ย กูเข้าใจ
แล้วก็ปล่อยๆน้องๆกลับบ้าน กลับหอ ด้วยความดีใจ
แล้วหลังจากนั้นก็ทำการเก็บสแตนด์กัน ก็เสร็จกันประมาณ ตีสามกว่าๆ ได้มั้งแล้วก็ออกไปหาข้าวกินกัน
กลับบ้านก็ประมาณ ตี สี่กว่าๆ แล้ว
ความรู้สึกส่วนตัวเมื่อได้รางวัล
คิดในใจว่า
ฝ่าย Devil เฮ้อมันได้อะไรบ้างว่ะ แมร่งมันก็แค่ถ้วยรางวัลอ่ะ
ไปซื้อเองก็ได้นิหว่า เราจะเหนือยกันทำบ้า อะไรว่ะ
ได้แล้วเดวก็เอาไปตั้งที่ห้อง มันก็เยอะพอแล้ว เดวเก่าหน่อยก็ไปอยุ่ที่ห้องเก็บพัสดุ
มันจะได้อะไรว่ะ อยากได้ถ้วยเหรอ? ไปดูดิที่ ห้องเก็บพัสดุมีเปนกระตั๊ก ไปดูได้เลย
แต่แล้วฝ่าย Angle ก็ท้วงขึ้นมาว่า
มันได้ดิ มันได้ที่ว่าเราได้ทำไง เราทำแล้วสบายใจ และผลที่ได้มันก็ได้ดั่งใจเราหวัง
เราหวังอะไร เราหวังที่ 1 เมื่อเราได้ เราก็สบายใจ สิ่งที่เหนือยมามันไม่เหนื่อยป่าวไง
และอีกอย่างได้อยู่ในวันเวลาตรงนั้น วันที่เราได้อะไรเพื่อะไรบางอย่าง
ไมเหนือยป่าว ดีกว่านอนอยุ่บ้าน ดูทีวี ไร้สาระ ไปวันๆ ได้ทำอะไรเหนือยๆ
ได้แผล ที่ได้จากการทำงานนั้น ได้อยู่ร่วมกับคนที่เรารู้สึกดีๆ ได้มีความสุข
ได้ทำงานอะไรที่เราไม่เคยได้ทำ มันก็คุ้มแล้ว แล้วถ้าเมิงไปซื้อถ้วยรางวัลมาตั้งเอาไว้
มันจะได้อะไร ได้แค่ ถ้วยแต่ความภาคภูมิใจเราไม่มี และอีกอย่างเราคือประวัติศาสตร์ ที่ไม่สามารถลบมันออกไปได้
ส่วนผมอยากจะบอกว่า
เหนื่อยแต่มีความสุข
รู้ตัวเองแล้วว่า เราเป็นยอดมนุษย์รอบสอง ไม่ได้นอน 50 ชม. ติดต่อกัน (รอบแรกก็สานใจ สามวัน นอนไม่ถึง 3 ชม.)
ได้รู้ว่าเราก็ทำได้
ได้รู้ว่า ความห่วงใยมันเปนไง
ได้รู้ว่า การได้นอน 3 นาทีมันมีค่ามากเท่าไหร่
ได้รู้ว่า อีกไม่นานเราจะต้องจากกัน
ได้รู้ว่า เราเพื่อคณะได้มากเท่าไหร่
ได้รู้ว่า เราเป็นใคร…….
ขอบคุณน้องๆนะครับ
ขอบคุณที่สร้างให้วันนี้เป้นของเรา…..
MGT 30-32 You’re the Best
เดวรูปจะเอามาอัพให้นะครับ คราวนี้ผมไม่ค่อยได้ถ่ายรูป ถ่ายแต่วีดีโอครับ แต่ว่าพี่นุ๊กได้ถ่ายเอาไว้แล้ว
เดวจะเอามาอัพให้ดูนะครับ….. ^^ รอไปก่อน เดวลงไปที่สโม เดวจะจัดการให้แล้วกัน นะครับ
