Archive for เล่าเรื่องต่างๆ
สิงหาคม 10, 2008 ที่ 1:15 am
· Filed under กิจกรรม, เล่าเรื่องต่างๆ
ก็จบไปแล้วนะครับ สำหรับโครงการเรียนรู้วัฒนธรรมเมืองสองทะเล ซีซั่น 3 เป็นซีซั่นสุดท้ายครับ
มีทั้งน้องๆ จากหลายๆเอก รวมทั้งบัญชีภาคสมทบด้วยที่ยกกันมากเยอะพอสมควรครับ
รวมทั้งพี่ปีสี่บางคน ที่ต้องการจะลดอายุก็ไปกันด้วยนะครับ
หวังว่าน้องๆคงจะสนุกกันนะครับ และก็ได้รับความรู้ไปไม่มากก็น้อยนะครับ
ยังไงถ้ามีโอกาส อย่าลืมาร่วมสนุกกันอีกนะครับ
ส่วนรูปนั้น จะอัพให้เร็วที่สุดนะครับ ยังไงก็ดูรูป
ของโครงการเรียนรู้วัฒนธรรมเมืองสองทะเล ซีซั่น 1-2 ไปก่อนนะครับ
http://samo30.freehostia.com/tourSK/
สัญญาว่า จะอัพให้เร็วที่สุดหลังจากได้รูปจากพี่นุ๊กนะครับผม
ถึงแม้ว่าพี่จะมีงานเยอะก็ตาม…….
ยังก็อย่าลืมความทรงจำดีๆที่น้องได้ร่วมกับพวกพี่ๆนะครับ
อย่าลืมว่า ครั้งหนึ่งเราเคยได้ร่วมกิจกรรม ณ สถาบันทักษิณคดีนะครับ
แล้วก็ว่างๆก็แวะเข้ามาทักทายที่ บล๊อคนี้ได้เลยนะครับจะมีข่าวคราวตลอดครับผม
มาบอกกล่าวกันบ้างว่า งานนี้เป็นยังไงนะครับ
ยังไง เจอพวกพี่ๆก็ทักทายกันบ้างนะครับ
ลิงค์อ้างถึง
มิถุนายน 22, 2008 ที่ 7:49 am
· Filed under กิจกรรม, เล่าเรื่องต่างๆ, ไร้สาระ
ตอนนี้ก็กำลังเตรียมตัวสำหรับน้องๆ กลุ่มวันอาทิตย์กันครับ
ส่วนรูปรอกันอัพนะครับ อย่าเพิ่งไปไหนกันนะครับ เมื่อคืนมีกิจกรรมนิดหน่อยครับ
เลยอาบน้ำแล้วหลับเลยครับ แล้วก็ต้องตื่นอีกครับ
ขอโทษด้วยนะครับที่อัพรูปช้า
เดวจะรีบอัพให้ครับผม
ลิงค์อ้างถึง
มิถุนายน 17, 2008 ที่ 2:28 pm
· Filed under กิจกรรม, เล่าเรื่องต่างๆ ·Tagged ทักษิณคดี, วัฒนธรรม
มัคคุเทศก์ วัฒนธรรม ณ ทักษิณคดี
ก็เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เหล่าสโมก็ได้ไป ดูสถานที่
ที่จะพาน้องไปเข้าค่ายวัฒนธรรมกัน ซึ่งเป็นสถานที่
ที่น่าสนใจจริงๆ (อยากบอกว่า วิวสวยมาก อยากมีบ้านแบบนี้บ้าง)
เป็นสถานที่ประกอบไปด้วยความรู้หลายๆด้าน และเป็นสิ่งรวมวัฒนธรรม
หลายๆอย่างของทางภาคใต้ ซึ่งได้รวบรวมเอาไว้ให้ได้ศึกษากัน
ซึ่งรายละเอียดการสมัครสามารถติดได้ได้ที่…..
อยากจะโม้ว่า พี่เจด เป็นลมครับ ล้มทั้งยืนเลย
เพราะว่าก่อนหน้านั้นไปกินบุปเฟ่ต์ที่ห้างแห่งหนึ่ง
ซึ่งเป็นบุปเฟ่ต์ที่สูงที่สุดในหาดใหญ่ ไม่บอกว่าที่ใด
ซึ่งทำให้หลายๆคน ท้องร่วงไปตามๆกัน (โชคดีที่ตูไม่ได้ไปกิน
รอดตัวไป) แต่ที่พิเศษก็คือพี่เจด คงกินไปเยอะมั้งเลย
ทำให้สภาพออกมาแบบนั้น จะเล่าให้ฟังคือ
ตอนนั้นกำลังนั่งฟังเค้าบรรยายอยู่
แล้วก็มีคนเข้ามา กระซิบตัวกระผมบอกว่า
น้องๆ เพื่อนเป็นลมอยู่ ไอตูด้วยความตกใจก็รีบบอก
พี่หนุ่ยซึ่งนั่งข้างๆ บอกไปว่า “ไอเจดเป็นลม” แล้วก็วิ่งออกไปเลย
พอไปเห็นก็เห็นสภาพ ช้าง ล้มทั้งตัว ปากนิซึดเลยครับ
ตอนแรกนึกว่า เป็นลมในห้องน้ำ แต่ที่ไหนได้ไปเป็นลม
ที่ราวบันไดไม่รู้ไปทำอะไรที่ตรงนั้น หรือว่าอยากจะลองเป็นลมที่บันได
สงสัยอยากลองกลิ้งลงบันไดมั้ง (ได้เอาก็ลืมถามว่าทำไมมาเป็นลมตรงนี้)
หลังจากนั้นก็พาไปนั่งข้างบนซึ่งตรงนั้นวิวสวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เดวถ้าได้ไปก็จะได้เห็นกันครับ
ส่วนเรื่องกระเป๋า สำหรับน้องๆที่ได้สั่งไว้แล้วก็รอหน่อยนะคัรบ
ทางเรากำลังรีบทำกันครับ ก็จะทะยอยส่งให้นะครับ
จะอย่ามาสมัครค่ายวัฒนธรรมเยอะนะครับ มาสนุกกันครับ
มีรูปมาฝากครับผม เป็นรูปพาโนรามา ครับจาก จุดดูวิวครับ
ลิงค์อ้างถึง
เมษายน 24, 2008 ที่ 3:30 pm
· Filed under เล่าเรื่องต่างๆ, ไร้สาระ
สวัสดีครับทุกๆคน
คือว่า ผมอยากจะบอกนะครับว่า
ทุกๆ คอมเม้นท์ ผมได้อ่านทุกคอมเม้นครับ
เพราะว่า หลังจากที่น้องๆ เพื่อนๆ พี่ๆ คอมเม้นแล้ว
ระบบจะส่งเมลไปให้ผม แล้วผมก็จะได้อ่านทุกคอมเม้น
และช่วงนี้ผมก็เปิดคอมทุกวัน
ซึ่งผมอยากจะบอกว่า บางคอมเม้นก็ทำให้ ผมอมยิ้มไปเลยก็มีนะครับ
แต่บางคอมเม้นก็ทำให้อยากจะรู้นักว่าเป็นใคร แต่ก็คงมีไม่กี่คนหรอกครับ
ที่จะทำแบบนั้น พอจะรู้ว่าเป็นใคร ตอนนี้บอกได้อย่างเดียวว่า อยู่ในมอ. นิแหละครับ
และอยู่ใน วจก. ด้วย ตอนนี้บอกได้แค่นี้ เดวเค้าจะ ไหวตัวทัน
ตอนนี้มีกรณีของ SMILE กับ ……….
ซึ่งอยากจะบอก SMILE ว่า ……… คือพี่นุ๊ก นั้นเองครับ แหะๆ
ส่วนเรื่องรูป ตอนนี้ที่ผมไม่มีที่ตัวเลยสักรูปครับ
และอีกอย่างไม่แน่ใจว่าจะเข้า FTP ของ MGT ได้อีกไหมครับ
สโมเปลี่ยน เราก็หมดสิทธิ์ ในการเข้าถึงครับ แต่ก็ภาวนาจะได้เข้าอีกนะครับ
ลิงค์อ้างถึง
เมษายน 6, 2008 ที่ 4:36 pm
· Filed under เล่าเรื่องต่างๆ, โม้เล่นๆ
สวัสดีครับ
ถึงเวลา อัพกันบ้าง
ช่วงนี้ๆ พี่ๆสโม ๓๐ ส่วนใหญ่ก็ไปฝึกงานกันนะครับ
ซึ่งก็มีเสียงบ่นกันมาว่า เหนื่อย บ้างนะครับ
แต่ว่า เปนส่วนหนึ่งของวิชาเรียน ก็เลยต้องทนๆกันไป
ส่วนตอนนี้ เว็บมาสเตอร์ ก็เปนอีสุกอีใส อยู่กับบ้าน
วันๆ ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไร กิน นอน เล่นคอม แค่นั้นแหละครับ
ชีวิตไม่ค่อยมีค่าเท่าไหร่ เลย อีกอย่าง ไม่ค่อยอยากออกไปไหนเลย
มีแต่คนมอง อยากจะเอาป้ายแขวนคอเหลือเกินว่า
ผมเป็น อีสุกอีใส ครับไม่ใช่เปนเอดส์
และช่วงนี้ บล๊อคของเราก็โดนกวนมากพอสมควรครับ
ก็จะเปนพวก ไร้สมองมาโพส ด่าบ้าง โพสไร้สาระบ้าง
เยอะครับ ผมก็ต้องตามลบกันครับ ไม่ต้องห่วงว่า มันจะ
หลุดรอดไปได้นะครับ อย่าหวังเลย
นึกถึงวันเก่าๆ แล้วคิดถึงสุดๆเลย
ลิงค์อ้างถึง
ธันวาคม 28, 2007 ที่ 3:33 pm
· Filed under เล่าเรื่องต่างๆ
วันนี้ไปค้นรูปเก่าๆ (ทำไมไม่อ่านหนังสือว่ะ สอบพร่งนี้นะโว้ย)
ก็ไปเจอรูปตอนแรกๆของสโมเลย ครับเป็นรุป ที่ทุกคนในสโมช่วยกันทำป้าย
เป็นป้ายรณรงค์ให้ไปรับสองสิทธิ์กัน ทุกๆคนก้ช่วยกันทำอย่างเต็มที่
สนุกสนานยังจำได้เลย พี่ออฟ เขียนตัวเดียวเป็นชั่วโมงเลย ส่วนผมก้ช่วย
ในบางตัวเท่านั้น เพราะว่า พู่กันไม่พอนั้นเอง… ก็ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลา
เริ่มต้นของความสุขที่จะเกิดขึ้น
ตอนนั้นก็เปนวันที่ 27 เดือน ธันวาคม ปี 2007
ก็ครบปีกันแล้วหละครับ ก้…..นะ ตอนนั้นไม่คิดหรอกว่า
วันหนึ่งเราจะต้องจากกัน ความรู้สึกนั้นไม่เคย ที่จะผุดขึ้นมาในหัว
พวกเราเลย แต่แล้วมาถึงวันนี้ วันที่สโม30 ใกล้จะหมดวาระ
วันที่เราไม่คิดว่ามันจะมาถึง ความทรงจำต่างๆที่เราเคยทำ
มันกลับผุดขึ้นมาแทนที่ วันเวลาในปัจจุบัน เริ่มจากวันแรก
จนถึงวันนี้ อะไรมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต สิ่งที่เราไม่สามารถหาได้
ในชีวิตนักศึกษาปกติ เราก็มาเต็มเติมในชีวิตสโม อีกไม่นานสินะ
สโม30 กำลังจะเป็นตำนานและความทรงจำดีๆของ เพื่อนหลายๆคน
และน้องๆเช่นกัน
อีกไม่นานแล้วหละครับ………….
ไปดูรุปกันครับ (คลิกที่ อ่านต่อ.. ได้เลยครับ) Read the rest of this entry »
ลิงค์อ้างถึง
พฤศจิกายน 19, 2007 ที่ 1:01 pm
· Filed under MGT's Gallery, กิจกรรม, รูป, เล่าเรื่องต่างๆ
ทั้งสแดนด์และลีดเดอร์
แชมป์เป็นของเรา…
ตอนนั้นเวลาประมาณ เที่ยงคืนกว่าๆ ออกมานั่งข้างนอก…
แล้วก็นั่งคุยกันก็มี พี่หนึ่ง พี่เฟิร์น พี่แอม แล้วก็นายก
แล้ว สักพัก นายกของเราก็วิ่งมาหาแล้วบอกว่า “เอาบัตรสตาฟมาหน่อย”
แล้วก็ถามกลับไปว่า “เอาไปทำอะไร”
“จะเอาไปดูคะแนน”
แล้ว ผมก็กลับขึ้นไปบนสแตนด์ แล้วนายกของเราก็เดินขึ้นมาบนสแตนด์
ด้วยหน้าตากันยิ้มแย้ม แล้วผมก็ถามไปว่า เปนไงบ้าง(โดยการยกคิ้วขึ้นสองข้าง + ด้วยความอยากรู้อยากเห้น)
นายก ” 1 หรือว่า 2 แต่ว่ายังไม่เฟิร์ม ” (ตอบด้วยลมปาก) ผมตอบกลับด้วย ว่า”จริงเหรอ”?
นายก “ยักคิ้ว” แล้วบอกต่ออีกว่า “ยังไม่เฟิร์ม”
พลางเอานิ้วชี้มาที่ปากแล้วทำปากจู๋ แล้วบอกว่า อย่าเพิ่งบอกใคร….
แค่นั้นผมก็เริ่มดีใจแล้วหละครับ แล้วก็มาถึงเวลาที่เค้าเริ่มประกาศผู้ที่ได้รางวัลกัน
มาถึงรางวัลแรกก็เฮกันเลยครับ
รางวัลแรกคือ บริดจ์ ครับ ได้วจกเรา
บาส วอลเลย์(ร่วมวิทยาฯ) เทนนิส(ร่วม วิศวะ) ถ้วยกีฬารวม
แล้วก็มาถึง รางวัล ลีดเดอร์ ซึงเป็นรางวัลที่ ก็ใหญ่พอๆกับ สแตนด์
ตอนที่โฆษกกำลังจะพูด เราก็ลุ้นๆๆๆๆๆ…..
ซึ่งกว่าจะประกาศทำเอาหัวใจเกือบหยุดเต้น
คณะที่ได้ได้แก่ ได้แก่……… คณะ…… วิท….ทะยาการจัดการค้า…. (T_T ไม่เหนจะดีใจกับเราเลย….)
แล้วเสียงเฮจาก คณะก็ดังขึ้นด้วยความสะใจและดีใจ แล้วรางวัลที่เรารอคือรางวัลสแตนด์
แล้วโฆษก ก็เล่นมุกเดิมเลยครับกว่าจะประกาศ
แล้วพอโฆษกประกาศ คณะที่ได้ก็คือ คณะวิทยาการจัดการ ซึ่งยังไม่ทันสิ้นเสียง (T_T ไม่เหนจะดีใจกับเราเหมือนเดิม….)
คณะของเราก็เฮกันเรียบร้อยแล้ว ซึ่ง น้องๆบ้างคนก็ได้หลั่งน้ำตา แห่งความปลื้มปิติ เพราะว่า ด้วยความเหนือยของน้องๆ
ที่ต้องซ้อมกันเหนื่อย ซึ่งในบางครั้งก็ท้อ เหนือย ไม่อยากทำ แต่วันนี้ รางวัลนี้ น้องได้พิสูจน์แล้วว่า
น้องๆทำได้ ความเหนื่อยที่น้องๆได้ทำมา มันเห็นผลแล้ววันนี้ ซึ่งวินาทีที่น้องๆได้ ทำอะไรร่วมกัน ขอให้น้องๆจดจำเอาไว้
แล้วเอามาไว้เล่าเมื่อน้องกลับมาพบเพื่อนเก่า อย่าลืมนะครับ จดจำมันเอาไว้ วินาทีที่น้องปาดน้ำตาหยดนั้น คำพูดที่น้องๆ พูดคำแรกหลังจากได้รางวัล
ซึ่งความดีทั้งหมด ต้องยกให้น้องๆ ส่วนพี่ๆ ได้แต่ทำอุปกรณ์ประกอบเพื่อให้น้องๆเด่นขั้นมาเท่านั้น น้องๆนั้นแหละ คือส่วนเติมเติมของคะแนนทั้งหมด
ต่อๆ…
เมื่อประกาศคะแนนกันแล้ว เราก็มาบูมกับ เริ่มด้วย พี่บูมให้น้องสแตนด์ หลังจากนั้น น้องๆก็บูมให้พี่ๆ หลังจากนั้นก็พาไปน้องสนาม
พูดความในใจกันนิหน่อย ก็ทำเอาผม ซึ่งบ่อน้ำตาตื้นอยู่แล้ว ตาแดงไปเลย ^^ ซึ่งก็หลายๆคนที่ตาแดงกันไป (จำเอาไว้นะครับ ว่าเราเคยมีวันดีๆร่วมกัน) เหอะๆ ไอเจต มันไม่อยากพูดกับน้องๆเพราะว่า
พูดแล้วร้อง แต่แล้วก็บังคับให้มันมาพูด พอพูดจบ เหอะๆ น้องๆเห็นไหมว่ามัน
ไปหลบหลังเสา แล้วมันก็ร้องไห้ เข้าใจโว้ย กูเข้าใจ
แล้วก็ปล่อยๆน้องๆกลับบ้าน กลับหอ ด้วยความดีใจ
แล้วหลังจากนั้นก็ทำการเก็บสแตนด์กัน ก็เสร็จกันประมาณ ตีสามกว่าๆ ได้มั้งแล้วก็ออกไปหาข้าวกินกัน
กลับบ้านก็ประมาณ ตี สี่กว่าๆ แล้ว
ความรู้สึกส่วนตัวเมื่อได้รางวัล
คิดในใจว่า
ฝ่าย Devil เฮ้อมันได้อะไรบ้างว่ะ แมร่งมันก็แค่ถ้วยรางวัลอ่ะ
ไปซื้อเองก็ได้นิหว่า เราจะเหนือยกันทำบ้า อะไรว่ะ
ได้แล้วเดวก็เอาไปตั้งที่ห้อง มันก็เยอะพอแล้ว เดวเก่าหน่อยก็ไปอยุ่ที่ห้องเก็บพัสดุ
มันจะได้อะไรว่ะ อยากได้ถ้วยเหรอ? ไปดูดิที่ ห้องเก็บพัสดุมีเปนกระตั๊ก ไปดูได้เลย
แต่แล้วฝ่าย Angle ก็ท้วงขึ้นมาว่า
มันได้ดิ มันได้ที่ว่าเราได้ทำไง เราทำแล้วสบายใจ และผลที่ได้มันก็ได้ดั่งใจเราหวัง
เราหวังอะไร เราหวังที่ 1 เมื่อเราได้ เราก็สบายใจ สิ่งที่เหนือยมามันไม่เหนื่อยป่าวไง
และอีกอย่างได้อยู่ในวันเวลาตรงนั้น วันที่เราได้อะไรเพื่อะไรบางอย่าง
ไมเหนือยป่าว ดีกว่านอนอยุ่บ้าน ดูทีวี ไร้สาระ ไปวันๆ ได้ทำอะไรเหนือยๆ
ได้แผล ที่ได้จากการทำงานนั้น ได้อยู่ร่วมกับคนที่เรารู้สึกดีๆ ได้มีความสุข
ได้ทำงานอะไรที่เราไม่เคยได้ทำ มันก็คุ้มแล้ว แล้วถ้าเมิงไปซื้อถ้วยรางวัลมาตั้งเอาไว้
มันจะได้อะไร ได้แค่ ถ้วยแต่ความภาคภูมิใจเราไม่มี และอีกอย่างเราคือประวัติศาสตร์ ที่ไม่สามารถลบมันออกไปได้
ส่วนผมอยากจะบอกว่า
เหนื่อยแต่มีความสุข
รู้ตัวเองแล้วว่า เราเป็นยอดมนุษย์รอบสอง ไม่ได้นอน 50 ชม. ติดต่อกัน (รอบแรกก็สานใจ สามวัน นอนไม่ถึง 3 ชม.)
ได้รู้ว่าเราก็ทำได้
ได้รู้ว่า ความห่วงใยมันเปนไง
ได้รู้ว่า การได้นอน 3 นาทีมันมีค่ามากเท่าไหร่
ได้รู้ว่า อีกไม่นานเราจะต้องจากกัน
ได้รู้ว่า เราเพื่อคณะได้มากเท่าไหร่
ได้รู้ว่า เราเป็นใคร…….
ขอบคุณน้องๆนะครับ
ขอบคุณที่สร้างให้วันนี้เป้นของเรา…..
MGT 30-32 You’re the Best
เดวรูปจะเอามาอัพให้นะครับ คราวนี้ผมไม่ค่อยได้ถ่ายรูป ถ่ายแต่วีดีโอครับ แต่ว่าพี่นุ๊กได้ถ่ายเอาไว้แล้ว
เดวจะเอามาอัพให้ดูนะครับ….. ^^ รอไปก่อน เดวลงไปที่สโม เดวจะจัดการให้แล้วกัน นะครับ
รูปมาแล้วนะครับ สแตนด์เปิด
รูปมาแล้วนะครับ สแตนด์ปิด
ลิงค์อ้างถึง
ตุลาคม 17, 2007 ที่ 7:45 pm
· Filed under เล่าเรื่องต่างๆ
ไม่มีใครเลย เดินออกไปข้างนอกก็มืด ลานบนลานล่างก็มืดไม่ได้เปิดไฟสักดวง มันเหงาๆ ยังก็ไม่รู้
ฝนก็ตก อีก ยิ่งเหงาเข้าไปใหญ่ แล้วก็เดินวนเค้ามาในสโมอีกครั้ง
NoteBook เปิดเพลง เพลงรักเพลงแรก ของ PlayGround อยุ่เล่นวนซ้ำๆไปซ้ำๆมา
แล้วเดินมาหยุดตรงกลางห้อง……. แล้วหมุนไปรอบๆ มองไปที่เก้าอี้ มองไปที่เสื่อ มองไปที่โต๊ะคอม
แล้วภาพเมื่อก่อน ภาพแห่งความสุข มันผุดขึ้นมาในหัวขึ้นมาทันทีไม่ว่าจะเป็น
ตอนที่พวกเรานั่งกินข้าว นั่งประชุม นั่งๆ นอนๆ แล้วยิ่งมีเพลงคลอ มาด้วย ยิ่งทำให้นึกถึงว่า
หากวันนั้นมาถึง เราจะเป็นยังไง เรารู้สึกว่า เราผูกพันธ์กับมันมาก (ถึงแม้ว่า เราจะไม่ใช่สโมก็ตาม)
เพราะ สถานที่แห่งนี้เราได้ทำอะไรร่วมกัน จนคิดว่าเราเป็นหนึ่งเดียว เรารักกัน
เชื่อไหม เข้ามาสโมวันแรก เราไม่ได้คิดหรอกว่า วันที่เราจากกัน วันนั้นจะมาถึง…
มาเจอหน้ากันวันๆ ก็มาคุยกัน มาโม้กัน ทำเรื่องไร้สาระไปวันๆ ไม่ได้คิดหรอกว่า
สักวันหนึ่งเราจะต้องจากกัน ไม่มีคำว่า Samo30 อีกต่อไป ไม่ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน
ไม่ได้ทำอะไรร่วมกันอีก…..
เหงาเนอะ
มันเร็วไปไหมที่จะพูดเรื่องนี้กัน??????
by ibirdboy
ลิงค์อ้างถึง
ตุลาคม 17, 2007 ที่ 4:30 pm
· Filed under เล่าเรื่องต่างๆ
ช่วงนี้ก็เป็นช่วงกลับบ้านของหลายๆคน เหล่าสโม ก็มีกลับบ้านกันบ้างบางคน
แต่เวลาของสโมกำลังจะหมดลงแล้วเพราะว่า จะต้องเตรียมงานกีฬา ๑๓ คณะกันอีกเหอะๆ ยังไม่ทันได้สนุกกันเลยใช่ไหมครับ?
ก็จะต้องกลับมาทำงานกันอีกแล้ว ตามกำหนดการที่ได้วางได้คือ วันที่ 18 นี้จะต้องประชุมเพื่อหารือเกียวกับ อุปกรณ์ที่จะซื้อกัน
เพื่อมาทำงานครั้งนี้
ยังไงก็ขอให้น้องๆพี่ๆ ที่กลับบ้าน เที่ยวให้สนุกแล้วกลับมาเรียนด้วยความสุขนะครับ
และยังไงก็ขอให้ เดินทางกลับมาด้วยความปลอดภัยนะครับ
by ibirdboy ^^
ลิงค์อ้างถึง
ตุลาคม 5, 2007 ที่ 4:30 am
· Filed under กิจกรรม, เล่าเรื่องต่างๆ
หลังจากที่ดองมานานมากๆ ก็หลังจากงานพี่รับปริญญากันก็ไม่ได้อัพบล๊อกเลย
เพราะว่า ติดช่วงสอบ เฮ้อ เหนือยจริงๆครับ
ยังไงก็อ่านหนังสือสอบกัน แล้วก็ห่วงสุขภาพกันด้วยนะครับ
เพราะคนใกล้ตัวผมเค้าก็อ่านโต้รุ่งกันทั้งนั้นครับ ยังไงก็เป็นห่วงสุขภาพกันบ้างนะ
PS. เดวจะเอารูปวันรับปริญญาเอามาให้ดูกันครับ
ibirdboy
ลิงค์อ้างถึง
เรื่องที่เก่ากว่า
